Ik heb ze vandaag allemaal uit de kast gehaald: al mijn Asterix-albums. Ik heb ze niet allemaal, maar het kriebelt om ook de laatste delen aan te schaffen. Ik heb zelfs een boek met achtergrondinformatie over deze albums aangeschaft.

Het leuke van deze strips is dat de werkelijkheid van de Romeinse wereld op komische maar redelijk waarheidsgetrouwe wijze wordt weergegeven.

Wat klopt er niet? De uniformen van de soldaten bijvoorbeeld. Iedere soldaat moest zijn eigen uitrusting aanschaffen en dat zorgde voor een grote diversiteit.in Asterix zijn de soldaten allemaal gelijk gekleed. De Galliërs aten wel varkensvlees maar dat was van hun eigen zwijnen. Ze jaagden niet actief op everzwijnen. De toverdrank bestond natuurlijk niet, maar druïden konden wel bepaalde dranken brouwen waaraan een bepaalde werking werd toegeschreven.

Maar veel klopt wel. Het kampement met zijn strakke indeling die over het hele Romeinse Rijk gelijk was. Het marcheren, de wapens, de namen van de mensen die echt bestonden (denk aan Julius Caesar, Brutus, Cleopatra), de stadsinrichting, de huizen, de inrichting incl. de centrale verwarming. Ook de namen van de steden kloppen. Lutetia is het huidige Parijs, Londinium is Londen.

Wat het ook erg grappig maakt? De namen van de karakters. Asterix is maar klein, Obeliks maakt menhirs (de obelisken van zijn omgeving), Panoramix, de druïde, Kostunrix, de visboer, Hoefnix, de hoefsmid, Nestorix, de oudste man van het dorp. En bij de namen van de Romeinen gaan de stripmakers soms helemaal los. Wat te denken Gladjanus, Adolescentus, Cassius Catastrofus.

In Asterix op Corsica kom je niet meer bij van het lachen. Wat dacht je van de stamhoofden  Ozewiezewozewiezewallakristallix, Depressix, Nostalgix, Violoncellix, Infanterix en Piromanix.

En dan al die avonturen. Ze gaan op stap naar de Noormannen,de Gothen, de Zwitsers (Helvetiërs). Ze gaan naar Brittannië, Noord-Amerika, Egypte en India.

De woordgrappen zijn soms ontzettend goed, maar ook in de tekeningen tref je de nodige grapjes aan die niet meteen opvallen. Denk aan de uil met zijn gezin. Tekens zie je hem met een knapzak over de schouder, vrouw en kindertjes in touw, over de onderrand van een tekening sjouwen. Zijn ze weer eens uit een boom gevallen.

Ook de knipogen naar onze moderne tijd zijn uiterst vermakelijk, terwijl ze ons tegelijkertijd een spiegel voorhouden.

Nu ik deze vakantie figuurlijk op stap ben geweest met de Romeinen, ga ik deze strips herlezen. En genieten van de grapjes en de tekeningen.

Alleen is het wel jammer dat er (nog) geen strip is waarbij Asterix naar Neder-Germanië gaat. Zo heette onze streek in de Romeinse tijd. Het lijkt me dat er zeker één leuk album over te maken valt.

Wie weet?