Ik loop langs de singel en ineens doemt de massieve toren op. Even zoeken naar de ingang, ticket scannen en ik loop de kerkzaal binnen. En er bungelen ineens papieren vogels boven mijn hoofd. Huh? Wat nu? Ik zie ze ook voorin bij de preekstoel. Even beter kijken en ja, hoor, zo’n vogel staat ook op mijn programmaboekje. Ik zoek een plekje en zie de Prinsekerk in Rotterdam langzaam vollopen.
Rotterdam? Je zat toch in Oudenbosch? Klopt! Maar nu zit ik hier. Het was een behoorlijke reis, omdat juist dit weekend treinverkeer van, naar en via Rotterdam onmogelijk is door werkzaamheden. Maar met treinvervangend busvervoer en de metro kwam ik in Rotterdam. Eerst naar mijn hotel, vlak achter het Erasmus Medisch Centrum, en dan naar de kerk.
Ik heb nl. een kaartje gekocht voor de uitvoering van The Peacemakers van Sir Karl Jenkins. Een paar jaar geleden had ik zijn The Armed Man: Mass for Peace bijgewoond en ik wilde ook The Peacemakers wel eens zien en horen. Zodoende.
Afgaande op mijn ervaring met The Armed Man, ga ik ervanuit dat het overweldigend zal zijn. En dat begint gelijk met het grote koor dat opkomt, gekleed in wit, beige en/of lichtblauw. Tegen de donkerblauwe absis van de kerk valt dat des te neer op. Om hen heen bungelen de papieren vogels, duiven, de vogels van de vrede.
Het stuk bestaat uit maar liefst 17 delen, en duurt ongeveer vijf kwartier. Naast het enorme koor is er een klein kinderkoor en een klein bezet orkest. Én twee dansers.
Ik dacht een mooi plekje te hebben, maar verkas nu toch. Er zijn nog genoeg plekken in de zijbeuken van deze bijna 100 jaar oude kerk.
Het thema is duidelijk. Vrede! Na de mis uit 1999, waarin de hoop op vrede werd verwoord, heeft Sir Karl in 2011 dit stuk uitgebracht. Gebaseerd op en geïnspireerd door teksten over vrede vanuit alle windstreken. Ik noem Anne Frank, Martin Luther King jr., Nelson Mandela, Mahatma Ghandi, Moeder Theresa, de Dalai Lama. Vooruit, laat ik de rest ook maar opnoemen: Perry Byssche Shelley, Terry Waite, Albert Schweitzer, Carol Barrat, Sint Franciscus, Sir Thomas Mallory, Rūmī, Bahá’u’lláh (grondlegger bahá’í-geloof) en Serafim van Sarov. Verder een tekst uit de Quran, twee anonieme gedichten en uiteraard wordt Jezus Christus geciteerd.
Want het begin van het stuk en de naam komen uit de beroemde zaligsprekingen van Jezus, uit Mattheus 5 vs 9.
Zalig zijn de vredestichters, want zij zullen kinderen van God genoemd worden.
Ieder deel heeft een eigen klankidioom, één deel is zelfs bedacht voor 1000 (!) zangers, maar met de ca 70 die er nu staan is het ook al overweldigend.
Voor de Celtic blessing komen alle koorleden van het podium af naar de zijwanden en vandaar word je als luisteraar opgenomen in deze prachtige muziek. De twee dansers geven een extra dimensie aan het geheel, helemaal als ze papieren duiven aan een stok boven onze hoofden laten vliegen.
Na het slot volgt een meer dan donderend applaus, er wordt op de houten vloeren gestampt, oorverdovend. Ik ga snel weg, naar Centraal om de bus te pakken naar mijn hotel.
De duif als vredessymbool is sinds de vredesconferentie van 1949 wereldwijd bekend. Het gaat terug op het verhaal van Noach in de ark. Hij stuurde een duif eropuit en op enig moment kwam deze terug met een olijftak in de snavel. Op aarde was de rust, de vrede weergekeerd. Daarom is ook de olijftak een symbool van vrede.
Voor die conferentie van 1949 maakte Picasso een steendruk van een duif maar ook tekening van een duif die uit achteloze lijnen lijkt te bestaan. Hij heeft daar later nog meer variaties op gemaakt.
Even voor de volledigheid, de 17 delen zijn:
- Blessed Are The Peacemakers
- Fanfare
- Peace, Peace!
- I Offer You Peace
- Inner Peace
- Healing Light: A Celtic Prayer
- Meditation: Peace Is…
- Evening Prayer
- Solitude (For Chloë Hanslip)
- Fiat Pax In Virtute Tua
- He Had A Dream: Elegy For Martin Luther King
- The Dove (For Astrid May)
- The Peace Prayer Of St. Francis Of Assissi
- One Song
- Let There Be Justice For All
- Dona Nobis Pacem
- Anthem: Peace, Triumphant Peace
Geschiedenis! 