Het ietwat saaie, zelfs sombere uiterlijk van de kerk logenstraft de binnenkant. Binnen wordt mijn aandacht meteen getrokken naar de prachtige gebrandschilderde ramen, vooral die achter het altaar in het koor. Ze lijken wel uit zichzelf licht te geven.

Vanmorgen was ik te vroeg op het station. Gelukkig maar, want mijn trein had vertraging. Dus gauw doorfietsen naar het hoofdstation. Want daar had ik moeten overstappen en nu dus instappen. Op naar de Achterhoek en Twente. In Zutphen stap ik uit en ga ik eerst aan de koffie mét en dan stap ik op de fiets om naar Hengelo in Overijssel te fietsen.

Bij Eefde ligt een groot stuw- en sluizencomplex in het Twentekanaal, het kanaal dat Hengelo, Enschede en Almelo met de IJssel verbindt. De eerste plannen voor dit kanaal stammen al uit het midden van de 19e eeuw, maar pas in de jaren 1930 werd het kanaal gegraven. Doel was betere aanvoer van grondstoffen voor de textielindustrie en toevoer van Limburgse kolen.

Het kanaal wordt wel het succes van de mislukking genoemd. De verwachte groei van de bedrijvigheid bleef achter, maar het kanaal bleek onverwachts belangrijk te zijn voor de waterhuishouding in de Achterhoek en Twente.

Terzijde: wat is het nu? Twentekanaal of Twentekanalen? Beide, gek genoeg. Het kanaal bestaat uit vier panden, zeg maar delen. Het pand Zutphen-Delden, het pand Delden-Almelo (de zijtak), het pand Delden-Hengelo en het pand Hengelo-Enschede. Vanwege de zijtak spreekt Rijkswaterstaat over Twentekanalen.

Door het prachtige landschap met bossen en landhuizen kom ik in het kleine dorpje Almen. De kerk is open en die kans laat ik me niet ontgaan. De kerk is een merkwaardig geheel van een vierkante oude toren, een middeleeuws koor van rode bakstenen en een schip uit het midden van de 19e eeuw, enigszins neogotisch uitgevoerd.

De kerk bezit een 12e eeuws Romaans doopvont uit één blok Bentheimer zandsteen, luidklokken uit 1645, gegoten door de beroemde klokkengieter François Hemony, en echte mummies.

Ik kan er niet bij, uiteraard, maar onder het koor zit een crypte waarin leden van adellijke families zijn bijgezet in de 18e eeuw. Aan weerszijden van de crypte zit een kleine opening met tralies en de luchtstroom door deze openingen heeft er voor gezorgd dat er 18 mummies liggen. Ik tuur even door de opening naar binnen, maar zie alleen maar steen en iets dat op een kist lijkt.

De kerk bezit een prachtig gebrandschilderd raam dat in de verder sobere kerk erg opvalt. Het is een verbeelding van Jezus die van de berg komt en zijn discipelen slapend aantreft. Kunstenaar Jeanne Bieruma Oosting had in Almen een zomerverblijf en ging hier dan ter kerke, al was ze niet erg kerks. Na het verplaatsen van de preekstoel keken de kerkgangers tegen de zon in die door het raam ernaast scheen. Zij heeft daarop dit raam gemaakt .

Na Almen koers ik weer door het prachtige landschap tot ik in Lochem ben. Ik besluit te gaan lunchen op het plein bij de kerk. Het restaurant heet Kawop, een merkwaardige naam die verband houdt met een klooster dat hier stond. De begijnen droegen een kap, ze zetten dus een ‘kap op’ en dat werd kawop.

Ik zie dat ik moet opschieten want om drie uur begint in de Lambertusbasiliek van Hengelo het orgelconcert dat ik wil bijwonen. Ik laat de knooppuntenroute voor wat het is en zet Google Maps aan. Dan is het nog maar 34 kilometer. Dat gaat lukken.

En inderdaad rij ik om ca half drie onder de klanken van het carillon van de raadhuistoren het plein voor de kerk op. Het orgel van de basiliek is het grootste van Twente, gebouwd in 1948 door Vermeulen uit Alkmaar en in 1998 door Adema Hillegom gerestaureerd en uitgebreid. Het mag dan wel groot zijn, maar het kan zeer fijntjes klinken.

Ignace Michiels uit Brugge concerteert en hij maakt er een zomers feestje van. Met een programma dat even gevarieerd als uitgebreid is. Het begint en eindigt zeer feestelijk met resp. Bach’s Toccata in F-dur en de Toccata van Weaver. Ertussen in muziek van Rheinberger, Flor Peeters, Dubois, Franck, Dupré, Dupont, Bonnet en Hollins. Van alles wat dus. Genieten op deze zomerse middag.

En nu op pad naar mijn overnachtingsadres. In Alkmaar. Met een paar minuten sta ik op station Hengelo. Dit wordt een lange reis.