There must have been a world before the Trio Sonata in D, a world before the A minor Partita, but what kind of a world?
A Europe of vast empty spaces, unresounding, everywhere unawakened instruments where the Musical Offering, the Well-tempered Clavier never passed across the keys.
Isolated churches where the soprano-line of the Passion never in helpless love twined round the gentler movements of the flute, broad soft landscapes where nothing breaks the stillness but old woodcutters' axes,
the healthy barking of strong dogs in winter
and, like a bell, skates biting into fresh ice;
the swallows whirring through summer air,
the shell resounding at the child's ear and nowhere Bach, nowhere Bach,
the world in a skater's silence before Bach.
Lars Gustafsson
Er moet een wereld bestaan hebben voor de Triosonate in D, een wereld voor de partita in A mineur, maar hoe zag die wereld eruit?
Een Europa van grote lege vertrekken zonder weerklank, overal onwetende instrumenten waar Musikalisches Opfer en Das wohltemperierte Klavier nooit over een claviatuur waren gegaan.
Eenzaam gelegen kerken waar de sopraanstem uit de Johannes Passion zich nimmer in hulpeloze liefde slingerde rond de mildere windingen van de fluit,
weidse zachtmoedige landschappen waar alleen oude houthakkers met hun bijlen te horen zijn,
het gezonde geluid van sterke honden in de winter,
en -als een slingerklok- schaatsen klauwend in glansijs; zwaluwen zwermend in de zomerlucht,
schelp waar het kind aan luistert en nergens Bach, nergens Bach, schaatsstilte van de wereld voor Bach.
Vert. J. Bernlef, 1988
Geschiedenis! 