Rembrandt ging naar buiten om het landschap vast te leggen, maar alleen maar met tekenstift en papier. Schilderen, dat ging niet. Verf werd in het atelier gemaakt: pigmenten werden fijngewreven en met bindmiddel en een verdunner vermengd en was kort houdbaar en niet mee te nemen.

Begin 19e eeuw werd het mogelijk verf in metalen tubes op te slaan. Langer houdbaar én makkelijk mee te nemen. Tegelijkertijd kwam de stoomtrein. Hierdoor werd reizen gemakkelijker dan ooit te voren en gingen schilders er op uit. Ze ontdekten het landschap en legden het ter plekke vast.

Ook in Nederland. En dat kan ik vandaag zien in de Bergkerk in Deventer. Er wordt een overzicht gepresenteerd van 150 jaar Nederlands landschap in de kunst. 150 kunstwerken, meest schilderijen, laten zien hoe mooi Nederland was en is. 

Wat ik erg mooi vind aan de presentatie, zijn de gedichten die overal worden geciteerd. Uiteraard met het beroemde Herinnering aan Holland van Marsman, maar ook andere, meer of minder bekende dichters.

Als ik uiteindelijk vertrek vanuit Deventer, met de pont, maak ik nog wat foto’s. Het is zonnig, het waait nog steeds hard en Deventer is schitterend vanaf het water en de overkant.

Ochtend

Zo kalm als op een vlot van helderheid en rust,
gelegen op mijn rug dreef ik de ochtend in, 
het ochtendlicht, land, lucht en water 
waren één en zonder dat er van hun eigenheid 
maar iets verloren ging.

M.Vasalis

't Wordt voorjaar langs de lJssel bij Veecaten. 
Wolken en licht in wisselende staten 
scheppen een Voerman; een opalen zwerk 
dat hemels is en Hollands bovenmate

Ida Gerhardt