Nou niet lachen, maar ik heb als kind het verhaal in de Donald Duck gelezen: Siegfried en Brünnhilde. Op school kwam het ook voorbij bij Duits, maar het verhaal uit de Donald Duck maakte indruk.

Siegfried die een draak verslaat, zich baadt in het drakenbloed en daardoor onkwetsbaar wordt. Alleen…, bij het baden kleefde een blad op zijn rug. Hij maakt van alles mee. De vergetelheidsdrank waardoor hij zijn geliefde Brünnhilde vergeet en met Kriemhilde trouwt, hij krijgt een Tarnkappe (een mantel waardoor hij onzichtbaar wordt), een dwerg geeft hem een ring die een vloek draagt. Uiteindelijk sterft hij omdat zijn tegenstander hem aan het zwaard laat rijgen, precies op die plek op zijn rug. Liefde, ontrouw, verraad, geweld, niets menselijks is de held vreemd.

Er zijn diverse sagen en legendes over hem en in één ervan komt hij uit Xanten. Ik reed Xanten binnen vanmorgen en zag de straatnamen (Siegfried, Brünnhilde, Gunther) en las dat er een Kriemhildmolen is. En in mei is er een toernooi te zijner ere. Bijzonder voor een man die wellicht niet bestaan heeft. Wel heeft de legende zijn oorsprong in de verhalen over de gigantische nederlaag van de Bourgondiërs tegen de Hunnen. Koning Atilla komt ook in de legende voor. En Richard Wagner heeft het in de 19e eeuw op muziek gezet. Moet je wel even de tijd voor nemen.

Xanten, daar ben ik dus. Het was wel moed verzamelen vanmorgen, want het miezerde en zo nu en dan ook wat lichte regen. Na het ontbijt dan toch regenkleding (jas, afrolbroek en overschoenen) aan en gaan.

Er is weinig wind uit het zuidwesten en de bui drijft langzaam met me mee tot in Xanten. De route via knooppunten is prachtig. Stille landweggetjes en langs de bosrand. Het is licht heuvelachtig waardoor ik prachtige vergezichten heb.

Het APX ga ik eerst bezoeken, het Archäologischer Park Xanten dat de plek aangeeft van het Romeinse Colonia Ulpia Traiana, in de 1e eeuw na Christus hier gesticht door de Romeinen.

De stad werd naar keizer Trajanus vernoemd, waarna hij de stad rond het jaar 100 de status van Colonia gaf, het hoogste stadsrecht in het Romeinse rijk. Ook was het daarmee een navolger van Rome. De stad had een oppervlakte van 73 hectare en was daarmee de derde grootste Romeinse stad ten noorden van de Alpen. Na Colonia Claudia Ara Agrippinensium (Keulen) en Augusta Treverorum (Trier). De stad had een centrumfunctie en de openbare gebouwen zijn teken van de hoge status maar ook van de gerichtheid op Rome.

Na de teloorgang van het Romeinse rijk bleef er niet veel meer over van de Romeinse stad. Het huidige Xanten ligt er net naast, rond de Dom. Op die plek ontstond bij de graven de cultus rond Sint Viktor die werd gemarteld en gedood omdat hij christen was geworden.

Colonia werd gebruikt als steengroeve. De Dom werd er mee gebouwd, huizen ook, of er mee verbouwd. Colonia verging en verdween grotendeels onder de aarde.

Opgravingen zorgden ervoor dat de Romeinse erfenis in de belangstelling kwam te staan en er is een openluchtmuseum op het terrein. De stad was enorm groot. 40 insulae, eilanden ofwel vakken, gescheiden door brede wegen, een amfitheater, een capitool, een tempel, een badhuis, allerlei ambachten, een haven aan de Rijn, een stadsmuur met veel poorten en 10.000 inwoners.

Er staat een beetje mal een molen op het terrein en ook nog een keukenbedrijf, allemaal uit de tijd dat de opgravingen nog niet begonnen waren. Er moet nog veel onder de grond liggen en de vondsten die gedaan zijn, zie ik terug in het museum. Enkele maken indruk: een kralensnoer voor een paard, een zgn. sterke arm of strongarm (een leren mouw voorzien van messing stroken), de vele wijaltaren.

Er is een scheepswerf ingericht. Op de Rijn werd gepatrouilleerd met lichte snelle roeiboten. Ik zie een aak die als gierpont werd gebruikt. En katrollen. Daarmee kun je zware lasten heel makkelijk optillen. Ik mag zelf even oefenen. Met één katrol of met vijf maakt groot verschil.

Ik ga op de Markt van Xanten wat eten en dan naar de Dom van Sint Viktor. Ik kom via de kloostergang en sta verrast stil. Het is hier zo mooi, maar ook alsof de tijd heeft stilgestaan. En dat terwijl Xanten in de tweede wereldoorlog behoorlijk beschadigd is. Ook de Dom.

In de kerk kijk ik mijn ogen uit bij de prachtige altaren (15e en 16e eeuws) waarvan één met schilderijen van Jan Baegert en zijn vader Derick, waarvan ik gisteren een tentoonstelling bezocht.

Ik fiets terug, langs een iets andere route. De zon schijnt en de terugreis is fantastisch.

Na de schnitzel met een biertje is het tijd voor een orgelconcert in de Mariabasiliek van Kevelaer. Jonathan Scott uit Manchester speelt bewerkingen van bekende klassieke muziek. Hij speelt twee stukken van Wagner, Liebestod en de Ouverture uit de Meistersinger, La Folia van Vivaldi, de Tovenaarsleerling van Dukas, uiteraard een prelude met Fuga van Bach en Alle Menschen werden Bruder van Beethoven.  Na drie toegiften gaan de lichten aan in de volle kerk. Einde aan een volle dag.