De eerste maten klinken door de kerk en even is het alsof de hemel opengaat. Apparition de l’ église eternelle: de verschijning van de eeuwige kerk. Stralend klinkt het orgel door de mooie kerk.

Vandaag ben ik in Parijs! Vroeg opstaan en met de bus mee vanuit Meerkerk. Weer het schoolreisjesgevoel. Koffie met appelgebak in Nazareth, onder Gent. En stokbrood met charcuterie bij een stop boven Parijs. Het draagt allemaal bij aan het vakantiegevoel.

Ons eerste concert is in de Église Saint-François-Xavier, een kerk die in de 19e eeuw is gebouwd in neo-Renaissance stijl, in de stijl van de Italiaanse basilica’s uit de Renaissance. Tijdens het tweede keizerrijk (1852-1870) ging de keizer, Napoleon III, hier ter kerke. De organist wijst ons de verdekte galerij onder het orgel aan, waar de keizer ongezien de mis kon bijwonen.

Het is een grote kerk. Voorbij het koor en het hoogaltaar, is er een grote Maria-kapel met een prachtig Maria-beeld, omgeven door een stralenkrans. Perfect passend bij het eerste stuk dat Blanc speelt. Van Messiaen nog wel, een componist die me niet zo ligt, maar dit is zo mooi, op dit orgel in deze mooie kerk.

Blanc speelt enkele stukken Franse symfonische muziek, van Duruflé, Litaize en Tournemire. En dan komt de apotheose: een geweldige improvisatie over de naam Duruflé.

Ik sprint bijna de kerk uit, op naar koffie en een toilet, voor we verder gaan. Nog een rondje langs het Hôtel des Invalides, niet naar binnen, geen tijd voor. En dan dwars door Parijs, in de spits, naar de tweede kerk.

En dat is de Saint-Denis, de belangrijkste kerk van Parijs én Frankrijk. Denis, Denijs of Dyonisius is de patroonheilige van Frankrijk. Volgens de legende was hij de eerste bisschop van Parijs en hij zou de marteldood gestorven zijn. Zijn graf werd al snel een bedevaartsoord en er werd een kapel gebouwd, die al sinds Dagobert I, koning van Frankrijk in de 7e eeuw, ook de begraafplaats werd van de Franse koningen. De kapel werd een kerk en nog weer later, in de 12e en 13e eeuw werd deze prachtige kerk gebouwd, als kloosterkerk. De abt wist vakmannen te verzamelen en dat is de kerk aan te zien.

Het is het eerste gebouw dat volledig in de Gotische stijl werd gebouwd. De prachtige roosvensters, de gigantische pilaren, de stenen gewelven, de glas-in-loodramen. De abt kan trots zijn op zijn werk. Het staat er nog steeds, bijna acht eeuwen later, ondanks alles.

De Franse Revolutie is aan de Saint-Denis niet voorbijgegaan. Net als alle andere kerken en religieuze gebouwen, werd Saint-Denis ontdaan van alle pracht en praal. En het mausoleum van de koningen moest het helemaal ontgelden. De belangrijkste grafmonumenten werden nog in veiligheid gebracht, maar de graven zelf werden ontwijd. De opgegraven resten werden in putten geworpen en met ongebluste kalk bedekt.

Tijdens de restauratie van het koningschap, na 1815, werden de putten uitgegraven en de stoffelijke resten teruggebracht naar Saint-Denis. De monumenten staan er ook weer. Zelfs Lodewijk XVI en Marie-Antoinette zijn hier toen bijgezet.

De laatste bijzetting was die van het gemummificeerde hart van hun zoontje, de dauphin, Lodewijk, in 2004. Samen met zijn ouders gevangen gezet, na hun executie samen met zijn zus onder de hoede van de revolutionairen. De kleine Lodewijk overleefde dit niet. De geestelijke mishandeling en lichamelijke verwaarlozing eisten hun tol en de tienjarige prins stierf in 1795.

De koningsgraven zijn helaas alleen bereikbaar via een betaalpoort en de tijd ontbreekt me. Het is tijd voor het concert door Quentin Guérillot op het eerste orgel gebouwd door Aristide Cavaillé-Coll. Een prestige object! In de belangrijkste kerk moest natuurlijk een passend orgel komen. En dat kwam er ook!

Na Bach’s Pièce d’Orgue volgen prachtige Franse werken, die uitstekend passen bij dit grote orgel. En bij de improvisatie laat Quentin horen waartoe dit orgel in staat is. Een stralende finale van een regenachtige dag. En tijdens het concert kwam de zon weer tevoorschijn en zetten de stralen de ramen in gloed.

Tijd om naar het hotel te gaan. Na een late en lekkere maaltijd, tijd voor bed. Morgen nog een dag…!