Pas bij het maken van de fotocollages valt de grappige gelijkenis me op. Bij de naar hem genoemde kerk staat een bronzen beeld van de apostel Johannes met de adelaar die zijn symbolisch dier is. Op de markt een beeld van de beroemde schilder met een echte meeuw op zijn kop. Ik zit even in mezelf te grinniken.

We zijn vanmiddag naar Den Bosch getogen. Het is er heerlijk weer voor, niet te warm, lekker windje. Via de app van Den Bosch kunnen we een stadswandeling volgen langs de hoogtepunten.

Het hoogtepunt is natuurlijk de Sint Jan, die staat te pronken aan de Parade. Het is altijd weer genieten van deze prachtige kerk, officieel de Kathedrale Basiliek van Sint Jan Evangelist.

In de grote hoge ruimte valt het zonlicht door de prachtige ramen. Overal plekken voor gebed en het aansteken van kaarsjes. In de doopkapel staat een prachtig doopvont, in 1492 gegoten uit koper, 350 kilo zwaar, met een speciale takel om het deksel er af te halen.

Er staat een altaarretabel uit 1500, een soort stripverhaal van het leven van Jezus in prachtig houtsnijwerk.

En dan natuurlijk de zoete moeder van Den Bosch, het Mariabeeld uit de 13e eeuw in de grote Mariakapel. Honderden kaarsjes flakkeren, mensen lopen af en aan, steken een kaarsje aan, gaan even zitten om te bidden of gewoon om stil te zijn. Het is duidelijk dat dit beeld heel belangrijk is voor veel mensen, gelovig of niet. Het Mariabeeld heeft ook een eigen garderobe en krijgt de bij de liturgische kalender passende kleding aan.

We genieten in een prachtige binnentuin van koffie met uiteraard een Bossche Bol. Wel met mes en vork eten.

We eindigen de rondwandeling op de Markt waar nog steeds een meeuw onverstoorbaar op het al even onverstoorbare beeld van Jeronimus Bosch zit.

Toepasselijk: op een muur lazen we het gedicht Vogel.

De stilte is een brug op vleugels

Niet dat een vogel vliegt verbaast

Maar dat hij het geruisloos doet