Dat zeggen ze toch? De thuisblijver heeft ongelijk. Nou, vandaag spant het er om…

Onder de paraplu en in regenjas wandel ik door park Randenbroek in Amersfoort. Het regent en niet zo’n beetje ook. En het blijft regenen, al mindert het wel voor een poosje.

Maar de dag begon heerlijk. Om iets over half 9 ben ik in Woudenberg om te starten met NS wandeling Heiligenbergerbeek.

Passend begin: klaproos op de betonnen ‘zandzakjes’ die de Grebbelinie markeren. Doet me denken aan de boeken die ik heb gelezen over de Eerste wereldoorlog. De poppy of klaproos werd een soort symbool van die oorlog, de bloem die bloeide op de slagvelden.

De Grebbelinie loopt van de Grebbeberg bij Rhenen naar Spakenburg aan de voormalige Zuiderzee. In de 18e eeuw werd deze 40 km lange verdedigingslinie in gebruik genomen. In 1794 werd deze voor het eerst gebruikt maar het hielp niet tegen de invallende Franse troepen. De linie verviel grotendeels maar werd in 1939 en 1940 een belangrijke voorpost in de verdediging van Nederland tegen Duitsland.

Nu is het er vredig met grazende schapen, mooie bomen, een rustig stromend Valleikanaal en allerlei betonnen restanten die langzaam vergaan: een groen rijksmonument.

Ik passeer een groene strook onderweg naar de Heiligenbergerbeek, een voormalige spoorlijn, de Kersenbaan genoemd. Van Amersfoort naar Kesteren in de Betuwe, vandaar de naam. Ik zal de lijn nog een keer passeren, in Amersfoort.

Het is prachtig, koeien in de wei, een bolle wind, grote wolkenpartijen, blauwe lucht, kwakende kikkers, fluitende vogels, veel bloemen. Langs de beek loop ik naar landgoed Den Treek Henschoten. Een totaal ander landschap. Bossen, brede lanen, heide en zandverstuivingen. Ik zit op een bankje te genieten van al het moois. Maar dan schrik ik van de dreigende luchten. Ik schiet overeind en stap lekker door.

Net als ik Amersfoort binnen loop, barst de bui los. Regenjas en paraplu moeten uitkomst bieden. Gelukkig loop ik beschut en als ik bij het oude centrum kom is het vrijwel droog.

Ik steek de Monnikendam over, de waterpoort waardoor de Heiligenbergerbeek Amersfoort instroomt. Aan de andere kant van de stad verlaat de beek via de Koppelpoort als Eem de stad weer. De Barneveldse beek en het Valleikanaal hebben zich hier ook bijgevoegd. Vroeger heette dit de Amer. In de 11e eeuw was hier een doorwaadbare plaats, een voorde, en die gaf de stad zijn naam.

Inmiddels regent het weer volop en dus zoek ik mijn heil in de Joris. Daar verzorgt André van Vliet een orgelconcert.

Na afloop regent het nog steeds. Hebben de thuisblijvers toch een beetje gelijk.