Als ik het station uitloop blijkt het te miezeren. Langs de moderne panden loop ik naar mijn bestemming en ineens zie ik het bekende logo: RAI, dat al heel wat jaren meegaat.

Wat is de RAI?

Om het makkelijk te maken: er zijn er twee, eigenlijk zelfs drie.

In 1893 werd de Vereniging ‘De Rijwiel Industrie’ (RI) opgericht door rijwielfabrikanten. Ze wilden de wildgroei aan rijwieltentoonstellingen tegengaan door één landelijke jaarlijkse tentoonstelling te organiseren.

In 1900 ging de automobielindustrie meedoen en werd de RI de RAI. De gezamenlijke tentoonstelling werd in de loop der jaren gesplitst in beurzen als BedrijfsautoRAI, de FietsRAI en de CaravanRAI.

De RAI

Een tentoonstelling moet in een ruimte plaatsvinden. Vanaf 1895 tot 1922 werd de tentoonstelling RAI in het Amsterdamse Paleis voor Volksvlijt gehouden. In 1922 vestigde de RAI zich in een eigen gebouw aan de Ferdinand Bolstraat in Amsterdam. In 40 jaar groeide de RAI uit zijn jasje.

Er werd besloten een nieuw groter gebouw te bouwen. De gemeente Amsterdam werd in 1956 partner in het gebouw RAI met een aandeel van 25%. De RAI heeft de overige 75% in handen.

De activiteiten van de Vereniging RAI werden opgesplitst in de RAI-Vereniging, die de branchebelangen van de mobiliteitsindustrie behartigt en de onderneming Amsterdam RAI B.V. (sinds 2015: RAI Amsterdam B.V.) die de beurzen organiseert en de faciliteiten van het RAI-complex exploiteert.

Aan het Europaplein verrees in 1961 de karakteristieke hal met het gebogen dak: de Europahal. Het complex is in de loop der jaren sterk uitgebreid en omvat o.a. het Congrescentrum, de Amstelhal, het Hollandcomplex en de Parkhal. De RAI beslaat nu het hele oppervlak tussen de Wielingenstraat, het Scheldeplein, het Europaplein, de Europaboulevard, het station Amsterdam RAI, de ringweg van Amsterdam (A10) en het Beatrixpark.

De halfronde Europahal en de reclamezuil het Signaal uit 1961 staan sinds 2015 allebei op de monumentenlijst. Maar er zijn meer in het oog lopende gebouwen te zien.

Van station Amsterdam RAI loop ik langs nhow Amsterdam Rai, een immens hotel dat bestaat uit drie om en om gestapelde driehoeken. Het is een echo van de monumentale reclamezuil het Signaal die ook uit driehoeken bestaat, maar die er vanavond maar treurig en leeg uitziet.

Congrescentrum het Elicium (genoemd naar de Elysese velden) heeft een grote foyer op betonnen poten en is daardoor een welkome beschutting tegen de regen.

Huishoudbeurs

Waarom ik naar Amsterdam afreisde vanmiddag? Vanwege de Huishoudbeurs. Tegenwoordig kun je ook avondkaartjes kopen die vanaf vijf uur geldig zijn. Het was jaren geleden dat ik in de RAI was. Vroeger ging ik nog wel eens mee naar de LandbouwRAI. De Huishoudbeurs heb ik ook al eens met een bezoek vereerd en ik heb er de opera Aïda bijgewoond, ergens begin jaren ’90.

Jaarlijks wordt de Huishoudbeurs gehouden. Vanaf 1950 in de Houtrusthallen in Den Haag, als opvolger van de vooroorlogse Damesbeurs. In 1955 werd de RAI als plek gekozen en daar vindt deze beurs, die vanouds primair gericht is op vrouwen, jaarlijks in februari plaats. Maar het zijn niet alleen vrouwen die hier op afkomen, zie ik. Jong, oud, man, vrouw, uit allerlei culturen, leuk is dat.

Ik loop langs de vele stands die producten presenteren op ieder mogelijk gebied: warmtepompen, cosmetica, kleding, eten en drinken, vrije tijd, noem maar op. Koop ik ook wat? Tuurlijk, maar ik hou het bescheiden. Ik ga niet met een rolkoffer vol naar buiten. Als ik naar buiten ga, zie ik boven de deur staan: tot ziens op de 80e beurs. Volgend jaar dus een jubileumversie. Wie weet tot ziens.