Vandaag was een beetje een rare dag. Vorige week wist ik nog niet wat ik vandaag zou gaan doen en nu zit ik in Salland, vlakbij Hellendoorn in een B&B op het terras dit te tikken.

Vanmorgen ging ik best laat op pad en zo zit ik om half één op de Plantage in Kampen. Op het terras plan ik mijn route voor vanmiddag. En even later fiets ik over de De la Sablonièrekade Kampen uit. Slablaadjeskade hoorde ik het wel noemen toen ik in Kampen woonde.

Langs de wijk Onderdijks fiets ik en ik zie dat Keulvoet wordt gerestaureerd en verbouwd. Deze boerderij en diens voorganger werden ooit gepacht door familie van mijn moeder.

Bij het Reevediep hou ik even halt. Hier is het project Ruimte voor de Rivier IJsseldelta gerealiseerd. De bedding van de IJssel is over een lengte van bijna acht kilometer uitgebaggerd. Met het uitgebaggerde zand zijn de dijken van het nieuwe Reevediep opgeworpen. Door middel van deze zeven kilometer lange hoogwatergeul tussen de IJssel en het Drontermeer kan hoog water op de IJssel sneller worden afgevoerd en houdt Kampen droge voeten. De naam Reeve (er komt ook een nieuw dorp met die naam) komt van een oude watergang die hier ooit stroomde.

De Scheeresluis is de verbinding voor de recreatievaart, genoemd naar voormalige oude boerenerven Oude Scheere en Nieuwe Scheere. Ik hoor de bellen van de sluis en zie een klein rubberbootje met buitenboordmotor de sluis invaren. Tja, deze sluis zal inderdaad alleen maar gebruikt worden voor recreatievaart.

Ik koers langs Zalk en dan onder de IJsselbruggen door met drie enorme kazematten uit de tijd van de mobilisatie in 1939, onderdeel van de IJssellinie. Dan dient Hattem zich aan. Ik zag op de site van het Anton Pieckmuseum dat het vandaag open is en het is er verrassend druk.

Wie kent die kalenders niet? En de vele boekillustraties. En kerstkaarten. En de Efteling niet te vergeten. Hier in Hattem is al sinds 1984 het Anton Pieckmuseum gevestigd. In de stal van een vroegere stadsboerderij. De verbouwing ervan stond onder leiding van Pieck zelf en hij zorgde ook voor uitstraling van het museum. Zoiets had ik al gedacht bij het zien van de witte muren met de felblauwe deuren en luiken.

Anton Pieck was meer dan die kalenders, de kerstkaarten en de Efteling. Het museum heeft momenteel een tentoonstelling van Pieck de graficus en ik sta werkelijk versteld van zijn vakmanschap. Etsen en houtsnedes, sommige met de etsplaat erbij. Prachtig werk! Hij was niet alleen een groot vakman maar ook een echte kunstenaar. In zijn leven heeft hij zich altijd achtergesteld gevoeld bij zijn tweelingbroer Henri, die door iedereen als de echte artiest van hen beiden werd gezien.

Toch kreeg hij bij leven al een museum, ook al ging hij er vanuit dat dat nooit een lang leven zou zijn beschoren. Maar dat blijkt toch niet te kloppen.

Ik stap weer op de fiets en ga de Hoenwaard in om bij Het Oever weer op de IJsseldijk te komen. In de verte dreigt regen en bij Marle krijg ik even flink wat op mijn dak. Ik schuil even tot het ergste voorbij is en ga dan maar door. Nat ben ik al en koud is het niet. Het veer Vorchten-Wijhe is in zicht.

Aan de overkant ga ik rechtstreeks naar mijn B&B, omdat ik op tijd wil zijn. Ik ga nl. vanavond weer eens naar een orgelconcert. In de Basiliek van de Heilige Kruisverheffing in Raalte.

Terzijde: het feest van de kruisverheffing vindt zijn oorsprong in de kerkwijding van de basiliek van het Heilig Graf in Jeruzalem op 13 september 335. De kerk was gebouwd in opdracht van Helena, de moeder van keizer Constantijn de Grote, op de plaats waar volgens de overlevering het lichaam van Christus tussen dood en opstanding had verbleven.

De basiliek is een neogotische kerk met een Adema-orgel, een symphonisch orgel. Maarten Wilmink, een nog jonge organist, brengt een prachtig programma. Een Concertouverture van Hollins, een Scherzo van Rousseau, Andriessens kerksonate (wat is dat mooi!), Widor (opening van de 6e) en twee keer Vierne (Meditation en de finale van van zijn 1e).

Ik moet nog 11 kilometer terugfietsen, maar dat geeft niet. Het is heerlijk weer, de zon is in sluiers gehuld, bijna geen wind. Genieten en nagenieten.