Ik loop het perron af, check uit en kijk om. O, duidelijk, ja, Vincent was here! Op de voormalige graansilo is een groot zelfportret van Vincent van Gogh afgebeeld met er omheen regels uit zijn brieven.

Vanmorgen om half 8 zat ik aan de oever van de Vecht te dromen boven mijn ontbijt. Het is fris maar prachtig weer. En even later fiets ik naar station Dalfsen om in Nieuw-Amsterdam uit te stappen. De komende drie dagen ga ik op pad met Vincent.

Ik had op NPO Klassiek gehoord over deze fietsroute omdat deze was uitgeroepen tot mooiste Europese fietsroute van 2024. Gauw het boekje aangeschaft.

Bijzonder is dat er uit zijn brieven waarop hij ook schetsjes maakte, veel bekend is over wat hij allemaal zag, maar dit gebied is in de jaren na zijn verblijf zo ontzettend veranderd dat exacte locaties aanwijzen een hachelijke zaak is.

Door het boek te lezen, leer je Van Gogh kennen als de schilder die hij wilde worden, maar in zijn ziel al was. Waar anderen een grijze lucht zien, ziet hij ‘een lilas dat niet te ontcijferen is, wit waar men rood, blaauw, geel in ziet wemelen‘.

Hij schetst maar schildert ook en loopt door de veengebieden, op zoek naar schoonheid. Het grappige is dat je dat vanzelf ook gaat doen als je deze route fietst. Ik wel tenminste.

Ik laat me leiden door de zeshoekige routebordjes en laat me daardoor ook verrassen. Een deel van dit gebied ken ik namelijk omdat ik vlakbij opgroeide. Op verschillende punten staan panelen met wat uitleg en op drie plekken zijn er doorkijkjes met een kort luisterverhaal.

Het weer werkt erg mee vandaag. Langs de Vecht was het al zo mooi, toen ik naar het station fietste. En het blijft mooi, niet te warm, behoorlijk wat wind en een veelal wazige zon.

De start is op de grens tussen Nieuw-Amsterdam en Veenoord, midden in het verveningslandschap. Van medio september 1883 tot en met begin december 1883 was Van Gogh in Drenthe. Vanuit Hoogeveen was hij met de trekschuit over de Hoogeveense Vaart en de Verlengde Hoogeveense Vaart naar Nieuw-Amsterdam gevaren en hier, in de herberg van Scholte, verbleef hij. Tussentijds ging hij ook weer terug naar Hoogeveen.

De route van vandaag spitst zich toe op de dagtocht die hij maakte door met Scholte op de kar mee te gaan en in Zweeloo uit te stappen. Hij wilde daar kunstenaars gaan bezoeken, maar kwam er achter dat die alleen maar in de zomer kwamen. Hij begreep dat niet; de kleuren waren nu toch ook heel bijzonder?

Vanuit het verveningslandschap met weidse verten en lange kavels kom ik bij  de esdorpen van het oude Drenthe. Grote Saksische boerderijen met lage muren, enorme rieten daken en grote baanderdeuren. Zwarthouten schuren met eiken gebinten, rieten daken en strooien inzetten. Zware zwerfkeien, de met kleine keitjes bestrate erven. Het Armhoes. Je kunt bijna Bartje zien lopen.

De 15e eeuwse dorpskerk van Sleen is open. Ik loop naar binnen en sta even stil. Wat een verstilling: de witte kerk, de rieten stoelen, de koperen kroonluchters, het massief stenen doopvont. Rein is het woord dat bij me opkomt. Of ben ik nu beïnvloed door de bloemrijke schrijfstijl van Vincent?

Dan volgt Zweeloo. Op een hoge plek aan de rand van het dorp stast nog steeds het 13e eeuwse Romano-Gotische kerkje. Rode baksteen, zachtrode pannen, een dakruitertje met klok. Van Gogh heeft het in een snelle schets vastgelegd.

Ook de door hem geschetste  bleek is er nog, maar de boomgaard die er op stond is weg. In Oud-Aalden, nu beschermd dorpsgezicht, toen een gewoon dorp, zal hij zijn ogen hebben uitgekeken. Het staat vol met grote oude boerderijen en schuren.

Het is inmiddels 12 uur. Tijd voor de lunch en waar beter dan in de 17e eeuwse voormalige boerderij Het Hoes van Hol-An. Koffie met een dikke plak echte Drentse Oudewijvenkoek en een pannenkoek met boerenmetworst zorgen ervoor dat ik er weer tegen kan.

Via Meppen en Gees beland ik bij Zwinderen weer bij de Verlengde Hoogeveense Vaart. De wind in de rug zorgt ervoor dat ik op tijd ben om het Van Gogh Huis te bezoeken. Op een leuke interactieve manier leer ik meer over hem en dan de apotheose: ik mag zijn kamer betreden! Tuurlijk is het niet meer zo als toen, maar met authentieke spullen geeft men wel een goed beeld. En ik kijk vanuit het raam uit op de vaart en de graansilo met zijn portret.

Na de koffie met een lekkere koek op het terras aanvaard ik de terugreis.

Als ik uitstap in Dalfsen dreigt de lucht en Buienradar voorspelt heel wat regen. Maar ik kom nog voor de regen bij de B&B. Gauw douchen en ik vertrek alweer. Snel de bus naar Zwolle en dan de trein naar Kampen. Voor een orgelconcert in de Buitenkerk van drie jonge conservatoriumstudenten. Op de terugweg blijkt dat het is gestopt met zachtjes regenen. Gelukkig is het maar 1,5 km fietsen vanaf de bushalte.

77 km gefietst maakt 417

2 kerken bezocht maakt 12

1 orgelconcert bezocht maakt 6

1 museum bezocht maakt 3