Ok! Nou gaat het echt lijken op een preek met vier punten, ben ik bang. Alle indrukken van gisteren en vandaag kan ik samenvatten onder één thema: MUZIEK!

Ik was gister om zes uur van huis vertrokken naar mijn werk, op mijn gewone fiets, bagage mee. Ik had een muzikaal uitje (en prachtig zomerweer) in het verschiet. Na het werk met de fiets op de trein naar Leiden en vandaar naar… Haarlem! Waarom ook niet?

Er ligt nl. al sinds 1657 een kanaal tussen deze twee steden: de trekvaart Leiden-Haarlem over bijna 30 km. In Leiden is het even zoeken maar al snel rij ik langs het water van deze eeuwenoude verbinding. Het werd in acht maanden gegraven, louter mankracht. Heel modern eigenlijk, elke 400 meter werd aanbesteed en door een aannemer aangenomen. Zo werkten er 1500 man tegelijk aan deze vaart. Halverwege ligt Halfweg en bij Vogelenzang verlaat ik het kanaal om door prachtige duinlandgoederen te fietsen. Het is bijna half acht als ik bij het hotel aankom: Amadeus.

Inspiratie

In de prachtige oude Bavo begint om 21.30 uur een multimediale uitvoering van werken van Bach. Het prachtige orgel wordt niet alleen bespeeld maar is ook canvas voor lichtbeelden. Een videokunstenaar heeft werken van Paul Klee, een Duits kunstschilder (overleden 1940) die ook violist was, omgezet in bewegend beeld dat met de maat van de muziek meegaat. Fascinerend!

Veelkleurige muziek en meerstemmig beeld.

Klee liet zich bij het maken van zijn schilderijen inspireren door Bach. Ook is een soundscape te horen waarin het gedicht van Lars Gustaffson wordt voorgedragen: de stille wereld voor Bach.

Vertroosting en herinnering

Na een relatief korte nacht zat ik  vanaf de ontbijttafel uit te kijken over de Grote Markt. Het was nog rustig en ik besloot om maar op tijd te vertrekken.  Het wordt een warm dagje.

Mijn eerste stop is Vijfhuizen met het herdenkingspark voor de MH17. Ik heb afgelopen week op TV de beelden weer teruggezien, en ook gezien en gehoord hoe muziek mensen vertroost en herinneringen oproept.

Ik loop tussen de bomen door, één voor iedere omgekomene, overal die uniforme naamplaatjes die een leven omvatten, overal zonnebloemen en dan dat grote oog met alle namen. Er achter een cortenstalen wand met een kleine opening naar de hemel.

En het banale afbreken van de muziekkoepel.

Twee geluiden associeer ik met deze ramp. Het klapperen van de touwen tegen de vlaggenmasten, en het blazen van de Taptoe bij de terugkeer van de slachtoffers. Ik heb het teruggekeken op YouTube en het ontroert mij telkens weer.

Verklanking

Ik fiets vanaf Vijfhuizen naar Amsterdam, continu begeleid door het geluid van stijgende vliegtuigen.  Pareltjes landschappelijk schoon zijn hier wel te vinden, als je blijft kijken. Boesingheliede is erg druk, maar Zwanenburg en Lijnden liggen schitterend aan de Ringvaart van de Haarlemmermeerpolder. Inmiddels ben ik in Amsterdam  en bij de Akermolen is het tijd voor pauze.

Met Google maps aan rij ik vervolgens op het centrum aan, toch nog 10 km, met als mooie verrassing: het Vondelpark.

Bij de Mozes en Aäronkerk is om 12 uur een lunchconcert op het prachtige orgel en ik ben net op tijd. Deze Waterstaatskerk staat op de plek van een vroegere Rooms-katholieke schuilkerk. De naam is ontleend aan de beelden die in de gevels hingen van de huizen waarin de schuilkerk gevestigd was.

Twee jonge organisten spelen solo en samen een afwisselend programma dat eindigt met een vrolijke noot:  stukjes uit de Notenkraker.

Verbeelding

Ik loop terug naart H’art, zoals de Hermitage tegenwoordig heet. En hier is een tentoonstelling van werken van Wassily Kandinsky, een Russisch kunstenaar die rechten en economie had gestudeerd.

Ik had wel eens een werk van hem gezien. Muziek op doek was mijn associatie. Ik zag hoe muziek er uit moet zien.

Mooi is om de ontwikkeling in zijn werk te zien, maar ook zie ik hoe de geopolitiek zijn leven van tijd tot tijd op zijn kop zette. In 1914 woonde hij in Duitsland en werd hij uitgezet naar Rusland. Uiteindelijk kwam hij toch weer in Duitsland, liet zich naturaliseren en sloeg op de vlucht voor het Nazi-regime en belandde in Frankrijk.

Van figuratief evolueert zijn werk naar ogenschijnlijk willekeurige vormen, motieven en kleuren. En toch… het is méér dan de som van deze delen. Het is muziek verbeeld, tenminste voor mij.

En vol bewondering bekijken we een op ware grootte uitgevoerde entreehal. Ik waan me in een fantasiewereld en ondanks de veelheid zit er rust en ritme in. Net als in muziek.

De terugreis is wat moeizaam, een afgesloten dijk, op een haar na een trein missen, een volgende trein die uitvalt. Maar het was de moeite waard!