Gisteravond was het ontzettend druk bij de Maria Basiliek. Het concert werd druk bezocht, de kerk was vroeg open en ik wilde een goede plek hebben. Dus was er geen tijd om het bedevaartcomplex van dichterbij te bekijken. Erna wilde ik snel naar bed vanwege de lange dag die ik zaterdag voor de boeg had.

In een bedevaartsplaats hoef je eigenlijk geen wekker te zetten. Om 6 uur luiden de klokken van de Antoniuskerk, om 7 uur die van de basiliek, maar ik moest er toch vroeg uit. Ik wil vroeg vertrekken.

Maar voordat ik vertrek maak ik een rondje bij het bedevaartscomplex. Ik loop de grote basiliek in, de kaarsenkapel, de genadekapel, de sacramentskapel.

Het begon allemaal in 1641. Marskramer Hendrik Busman is onderweg van Geldern naar Weeze en bij Kevelaer op de heide bidt hij bij het hagelkruis, zoals zijn gewoonte was. En dan ineens een stem: Bouw een kapelletje voor me. Nou ja, dat zal wel. Hendrik gaat gewoon naar huis. Maar de volgende dag hoort hij de stem weer. De dag erop weer!
Nou wordt het toch menens en Hendrik overlegt met de Keveler pastoor en begint met bouwen.

Dan, met Pasen 1642, krijgt de vrouw van Hendrik een nachtelijke verschijning. Niemand minder dan de Onze Lieve Vrouwe van Luxemburg. Wat blijkt? Ze heeft een afbeelding van deze Maria aangeboden gekregen maar niet gekocht omdat ze het te duur vond. Hendrik stuurt zijn vrouw er op uit om de afbeelding alsnog te bemachtigen en dat lukt!
De kapel wordt ingewijd en de afbeelding, het genadebeeld, wordt in de kapel geplaatst.
Het betreft een koperdruk van 7,5 bij 11 cm, die in 1623 tijdens een pestepidemie werd aangeroepen en sindsdien de bijnaam Consolatrix Afflictorum heeft: Troosteres der bedroefden.
Mensen die op bezoek gaan schrijven wonderen toe aan de afbeelding en de bedevaart komt op gang.

In 1643 wordt naast de kapel een kerk gebouwd en in 1654 wordt het eenvoudige kapelletje van Hendrik vervangen door het huidige barokke exemplaar.
In de 19e eeuw wordt de enorme basiliek gebouwd waarna de oude bedevaartskerk de Kaarsenkapel wordt. Niet alleen worden buitenom vele kaarsen gebrand, binnen staan allerlei kaarsen opgesteld die geofferd zijn door groepen gelovigen.
De basiliek is van binnen uitbundig en zeer kleurrijk beschilderd, in navolging van de gotische La Sainte Chapelle in Parijs.
Een zo belangrijke bedevaartplaats en -basiliek heeft ook een groot orgel nodig en dat is er: het grootste Duits-romantische orgel ter wereld.

Gisteravond liet Jonathan Scott horen wat er op dit prachtige orgel mogelijk is. Ik was zijn YouTube kanaal op het spoor gekomen tijdens de Corona periode. Concertbezoek was niet mogelijk en diverse online initiatieven waren een vervanging. Hij concerteert veel in Engeland maar ook op het vasteland van Europa. Ik zag dat hij in Kevelaer zou spelen en dat inspireerde me tot deze fietstocht. En ik ben niet teleurgesteld.
Als ik de kerk uitloop, zie ik twee mannen op het plein. Het zijn de organist en zijn broer. Ik moet even schakelen van Duits naar Engels, maar spreek ze aan om te bedanken voor het prachtige concert. Ik hoor dat beelden uit Kevelaer zeer binnenkort online komen. En voor iedereen die niets met orgelmuziek heeft: luister gewoon een keertje naar Jonathan. Hij speelt nl. transcripties van bekende klassieke muziek. Het orgel is immers in zichzelf een compleet orkest.

Ik spring op de fiets, op naar Gennep. Via de knooppunten fiets ik een fantastisch mooie route over de heuvels, dan langs de Niers, met zicht op Schloss Wissen en via Weeze naar de grens.
Helaas begint het te miezeren, te motregenen en licht te regenen. Regenkleding aan en het beste er van hopen.
Ik fiets op en net over de grens en bij Hommersum steek ik met een brugje de Kendel over, naar Nederland.

Ik fiets over een voormalige spoorbaan naar Gennep. Niets doet vermoeden dat in een ver verleden hier internationale treinen reden. Diplomaten en vorsten reisden zonder overstappen tussen Berlijn en Vlissingen, waar de oversteek naar Londen kon worden gemaakt. Zelfs de tsarenfamilie kwam hier langs.

Na de koffie in Gennep fiets ik in de zon met de wind in de rug naar Cuijk.
Het is Koningsdag dus zo nu en dan moet ik even een feest omzeilen, maar via prachtige paden kom ik in Grave. Na de lunch op de drukke Markt steek ik de Maas over.

De brug uit 1927-1929 heet nu John S. Thompsonbrug, naar de luitenant die met zijn peloton de brug bezette tijdens Operatie Market Garden. Het is een prachtige brug, een industrieel monument. De ijzeren onderdelen zijn met klinknagels in elkaar gezet. De brug is grijs geschilderd, behalve het vakwerk binnenin, dat verkleurt van groen naar rood als een soort regenboog.

Aan de overkant van de Maas gaat het snel. Het riverengebied is mooi als altijd. Ik fiets langs Balgoij, Niftrik, Batenburg  en Appeltern en dan dwars door het Land van Maas en Waal naar Wamel.

Thuis! Na een geweldige dag, na een geweldige vakantie!