Na een dag lekker werken is het heerlijk om te fietsen en dat doe ik ook deze woensdag. Alleen ga ik niet meteen naar huis. Op mijn speed pedelec (een hogesnelheidsfiets, zeg maar) tuffel ik op mijn gemak naar Wijk bij Duurstede.

Net voor zessen -het carillon klinkt vrolijk over de stad- zet ik mij op het terras van De Engel, sinds 1678 op deze plek gevestigd. Ik laat me een biertje en de maaltijd goed smaken en om zevenen zet ik mijn fiets goed vast en ga ik bij de kerkdeur staan.

Want ik sta in de rij voor niet zomaar een concert, nee, vanavond treedt in de Grote Kerk van Wijk bij Duurstede het Choir of Saint Paul’s Cathedral op. Ik kreeg al een bezorgde mail van de organisatie of ik op tijd wilde komen en waar ik kon parkeren, vanwege de grote drukte. Maar met een fiets is dat gelukkig geen probleem en op tijd ben ik.

De klok van de Grote Kerk slaat ieder kwartier de tijd en heel toepasselijk is dat om kwart over, half en kwart voor met een variatie op de Westminsterslag.

Om kwart over zeven gaan de deuren open (een uur van tevoren, maar liefst) en omdat ik vooraan sta, zit ik ook helemaal vooraan. Een prachtplek, zoals later blijkt.

De jochies van het koor lopen door de kerk, in spijkerbroek of korte broek. Niets verraadt hoe engelachtig ze er later bij zullen staan.

Het koor komt onder het grote Kiespenning-orgel vandaan de kerk in, in duet zingend met het orgel. Dit prachtige orgel heeft een kast die nog uit de 16e eeuw stamt en het pijpwerk stamt grotendeels uit de 17e eeuw.

De jochies van daarnet komen vlak voor me staan, in twee rijen tegenover elkaar, hun gezichtjes zijn ernstig en onschuldig boven de witte plooikragen. Verder dragen ze, net als de volwassen leden van het koor, een zwarte pij met een rode sjerp om hun middel met daarop een embleem met twee zwaarden. Het zwaard hoort bij de apostel Paulus, de heilige naar wie het koor is genoemd.

Het koor heeft een meer dan 9 eeuwen lange geschiedenis. Al in 1127 werd er geld beschikbaar gesteld voor het toen al bestaande koor.

Saint Paul’s Cathedral, de kerk waar dit koor dagelijks zingt, is de zetel van de Anglicaanse bisschop van Londen, en de op één na grootste kerk van Groot-Brittannië. Tweemaal bezocht ik deze kerk, in 1987 en in 2017.

In 2017 woonde ik deels de Evensong bij, de typisch Anglicaanse avonddienst, waarin Bijbellezingen en muziek elkaar afwisselen.

Begin 19e eeuw werd er gezegd dat er in Engeland geen goede muziek voorhanden was. Dat is de eeuwen die volgden meer dan goed gemaakt. Het koor laat een keur aan muziek horen, 16e eeuws met uiteraard Tallis maar ook nieuwere en eigentijdse muziek, waarvan een deel in opdracht van het koor is gecomponeerd.

Prachtige teksten worden vertolkt, thema ‘the Adoration of Christ’. De klank van het koor is fenomenaal, krachtig, helder, beheerst, hemels zelfs.

Als een tevreden mens fiets ik bij het vallen van de nacht naar huis, met een oplichtende hemel in het westen.