Het is een schitterende herfstochtend als ik op de trein naar Venlo stap. Venlo. Lang geleden dat ik daar op de fiets was. Van de stadswandeling die ik toen maakte, weet ik niet veel meer. Wat bleef hangen, was dat Venlo veel nieuwbouw heeft als gevolg van de Tweede wereldoorlog. En dat het een beetje verlept leek. Vandaag dus een herkansing.

Reden van mijn bezoek was de tentoonstelling ‘Mystiek’ in het Limburgs Museum. Mystiek is een kleine maar bijzondere tentoonstelling rondom rituelen, verstilling en extase. Moderne en oude kunst worden verweven met verrassende uitkomsten tot gevolg. Het museum zelf is ook erg mooi, modern en met veel doorkijkjes en heel veel trappen.

Koffie met vlaai is natuurlijk onontkoombaar, want in Limburg,en ik start daarna met mijn stadswandeling. Ik begin bij Ut Tankstation, een voormalige tankstation uit 1933, in de stijl van het Nieuwe Bouwen, functioneel, zonder poespas, maar wel met mooie rondingen.

Venlo is al heel oud. In de tijd van de Romeinen was hier al een nederzetting. 1343 was het jaar waarin Venlo officieel stadsrechten kreeg, maar voordien werd het al als stad gezien. In de 8e eeuw was het een belangrijk handelscentrum aan de Maas. Zelfs de Noormannen lieten zich hier zien tijdens hun veroveringstochten. Venlo sloot zich in de 15e eeuw aan bij de Hanze. De stad beschikte over een natuurlijke haven en dreef handel met Nijmegen, Luik, Maastricht en Roermond maar ook met het verder weg gelegen Dordrecht. En over de weg natuurlijk met Keulen.

Venlo kwam de Tweede wereldoorlog redelijk ongeschonden door, tot Operatie Market Garden mislukte. Het front bleef drie maanden langs de Maas liggen: Blerick was bevrijd, Venlo niet. Dagelijkse granaatbeschietingen over en weer volgden en ook nog dertien pogingen van de geallieerde luchtmacht om de strategisch belangrijke Maasbruggen te vernielen. Dit bracht Venlo zware schade toe en kostte ruim 300 burgers het leven.

Toch is er veel moois te zien. De Sint Martinusbasiliek heeft een 20e eeuwse toren maar is nog een middeleeuwse kerk met prachtige kerkschatten. Koorbanken van 1490, een vroeg 18e eeuwse uitbundige preekstoel, eeuwenoude heiligenbeelden, een modern glazen altaar met de reliekschrijn van Sint Martinus. Sint Maarten is nl. de schutspatroon van de stad, met als naamdag 11 november.

Verder zijn er in de stad nog meer pareltjes te vinden, zoals het Ald Weishoes uit 1611 waarvan alleen de voorgevel nog staat, het stadhuis uit 1597 dat in de basis teruggaat op oudere gebouwen uit begin 14e eeuw, en het prachtige Romerhuis uit 1490. Veel andere panden bezitten een 19e eeuwse voorgevel die een huis uit vroeger tijden verbergt. Venlo heeft nog het middeleeuwse stratenpatroon behouden en dat geeft karakter aan de verder modern aandoende stad.

Als ik achter de Dominicaner kapel door het Keizersstraatje loop, schiet ik in de lach. Tuurlijk! Hier heeft het paard van Napoleon ooit een hoefijzer verloren. Het zit zelfs in de muur gemetseld. Het hek langs de straat bevat naast Venlose karakterkopjes, een tableau van een sip kijkende keizer met gaten in zijn sokken. Nee, dan de fries boven de poort: Napoleon trots op zijn paard met een gevolg.