Ik zit aan mijn 0.0 biertje in afwachting van de nacho’s. Het is dan wel geen vrijdag, maar een woensdagmiddagborrel kan ook, hoor!

Ik zit op stand! Bij de Koning van Denemarken. In Rhenen, jawel.

Rhenen was ooit een heuse koningsstad. Niemand minder dan de Winterkoning heeft hier een paleis gehad. Deze koning heeft niets met het vogeltje te maken. Hij was een kleinzoon van Willem de Zwijger, keurvorst Frederik van de Palts. Hij was ook de schoonzoon van de Engelse koning Jacobus I. Een voornaam heerschap, dus.

Na perikelen in Bohemen tussen protestanten en katholieken, bieden de protestantse Bohemers Frederik de Boheemse troon aan. Hij had niet overdacht wat de gevolgen zouden zijn. November 1619 werd hij gekroond, september 1620 moest hij halsoverkop vluchten voor het leger van Maximiliaan. Hij werd de risee van adellijk en koninklijk Europa. Winterkoning was zijn spotnaam in het vervolg.

En passant was hij ook geen keurvorst meer en Nederland werd zijn toevluchtsoord. Logisch, zijn ooms Maurits en Frederik-Hendrik woonden hier. Terzijde: nu is ook wel duidelijk hoe Frederik-Hendrik aan Amalia van Solms als echtgenote kwam. Zij was immers hofdame van de Winterkoningin, Elisabeth, de echtgenote van Frederik.

Frederik en zijn vrouw Elisabeth verbleven veel in Rhenen. Ze lieten hier een paleis bouwen, vlak bij de kerk: het Koningshof. Helaas is er niets meer van terug te vinden. In 1812 werd het afgebroken. Nu staat er een non-descript gebouw met dezelfde naam.

Maar wat is dat met die Koning van Denemarken? Koning Christian II van Zweden, Noorwegen en Denemarken had een Nederlandse maîtresse, Duveke (ook wel Dieuwertje) Sygbritsdochter. Vanuit Amsterdam was zij naar Noorwegen verhuisd. Daar werd ze opgemerkt door een hoveling van de koning. Lang verhaal kort: ze kreeg een mooi huis waar ze samen met haar moeder woonde. Zij was de maîtresse, haar moeder werd een soort minister van financiën en hoge adviseur van de koning. Duveke stierf jong. De koning maakte het uiteindelijk voor zijn onderdanen te bont. Hij moest vluchten en kwam met zijn gezin in Lier in België te wonen. Hij verbleef echter ook wel eens in Rhenen, in een herberg. De waard vernoemde zijn herberg naar de koning. Dat was ergens medio 16e eeuw. De naam bleef bestaan, ook al staat er nu een nieuw gebouw.

Rhenen heeft zwaar geleden in 1940 en 1945. In de oorlog werd het stadje deels herbouwd en toen werd ook besloten de provinciale weg dwars door het stadje te leggen in plaats van er omheen. Daarom zit ik op het terras uit te kijken op de uiterwaarden over de voorbij rijdende auto’s…

Ach, het is een prachtige dag, ik heb bijna vakantie, ik heb net een mooie Evensong bijgewoond in de Cunerakerk en straks heb ik nog een concert in het vooruitzicht. Saxofoon met orgel in de Cunerakerk, dat moet wel mooi klinken.