Rhenen: uit het Germaanse Renhem, huis aan de Rijn.

In 1940 een belangrijk strijdtoneel vanwege de vlakbij gelegen Grebbeberg die was opgenomen in de Grebbelinie.

In Rhenen zelf werd ook het nodige verwoest waaronder de Rooms-katholieke kerk.

In de jaren ’50 werd een loterij gehouden waarbij kleine steentjes werden verkocht. Opbrengst ten bate van een nieuw kerkgebouw.

In oktober 1959 was het zover. Bernard kardinaal Alfrink consacreerde de kerk. Vanuit de hal kijk je uit op de Rijn met de Rijnbrug. Ooit lag daar de spoorbrug, die in mei 1940 werd verwoest. Gerepareerd ondanks de oorlog, maar 1944 werd de doodklap. De geallieerden vernietigden de brug en deze werd herbouwd als verkeersbrug. Iedereen zou toch auto gaan rijden… was de gedachte in de jaren ’50. Vandaar dat Rhenen nu een kopstation heeft en bij Kesteren nog een restant van de spoordijk ligt. En Station Kesteren was ooit een vorkstation met 2 stationsgebouwen én een internationale halte.

De kerkzaal is een achthoek met een hoog koepelvormig tentdak. In de typische stijl uit die tijd. Veel steen, weinig ramen, donker, veel beton en bakstenen. De buitenzijde doet oosters aan, het zou een kerk in het Midden-Oosten kunnen zijn.

Vanavond is de kerk vol, voor een concert door een jeugdkoor uit Letland, Kamĕr… Een land dat heel goed weet hoe het is onder bezetting te leven.