’t Zijn de kleine dingen die het doen, die het doen… Het carillon van Doorn speelt dit liedje, net als ik de drukke kruising in het centrum heb overgestoken. Daarvoor werd het melodietje over Jan Klaassen gespeeld, de beroemde trompetter in het leger van de prins. Beide zeer toepasselijk vandaag.

Ik ben in Doorn voor het Historisch Festijn in het park rondom Huis Doorn. Het hele park staat vol met kraampjes én naspelingen van de geschiedenis.

Zo loop ik deze dag tussen Romeinse soldaten in hun kampement, kijk ik bij een jager-verzamelaar hoe ze huiden droogt en vuur maakt. Een Romeins senator wordt in zijn toga gekleed, er staan prachtige oldtimers, er lopen middeleeuwers rond, ik loop door een kampement uit de 80 jarige oorlog met de oranje-blanje-bleu vlag. Er staan 2 mannen te praten die zo van een 17e eeuws schilderij konden zijn weggelopen. De veldwachter fietst statig voorbij, Afrikaander Boeren zitten in hun tent terwijl hun Schotse aanvallers in hun kilt paraderen.

Ik loop even op met een Duitse soldaat uit de Eerste wereldoorlog terwijl hij door een kampement van zijn collega’s uit de Tweede wereldoorlog loopt. Ik sta stil bij een soldaat uit de 18e eeuw die zijn musket repareert. Voor de veldtent van een hoge Duitse officier staat zijn draagbare drankenkabinet incl. een glas met de inscriptie Ik breng Vrede. Tja.

Een middeleeuwer maakt touw van bramentakken. Deftige heren zitten in hun sociëteit. Romeinen marcheren in gelid voor het kasteel, achter het kasteel vindt iets later een veldslag uit de Napoleontische tijd plaats. Kanongebulder, musketvuur, rook, charges te paard…

Ik kom ogen te kort. Een echtpaar uit de Pruikentijd pronkt in prachtige kleding. Dames uit de gegoede burgerij van de 19e eeuw zitten in hun salon in prachtige jurken met hoepelrok. De brandspuit trekt veel bekijks. Ik eet een hotdog bij een houtgestookte DDR veldkeuken. Overal ruik ik de vettige walm van de kolen van de smidses, én van de stoommachine van de koffiebar. Dikke Berta’s Koffie op Kolen. Wie bedenkt het…

Het is een wandeling van ca 2.5 uur door meer dan 2000 jaar aan geschiedenis. En het festival treft het met het weer, niet te warm en er staat een lekker windje.

Die wind heb ik even later in de rug, onderweg naar Wijk bij Duurstede, waar ik in de Grote Kerk een concert bijwoon van een Engels koor. Even stilgezet in de tijd met tijdloze muziek.

Kleine dingen zijn inderdaad bijzonder.

53 km op de teller, Tiel – Amerongen – Doorn – Wijk bij Duurstede – Tiel.