Verhip! Portemonnee vergeten. Bij de derde rotonde gauw terug naar huis. Want ik heb kleingeld nodig vandaag. Even later rij ik Tiel uit, een stralende wandeldag tegemoet.

Ik begin maar eens met koffie met wat lekkers op een prachtig terras met zicht op de Afgedamde Maas. Ik ben in de zuidwestelijke hoek van de Bommelerwaard, in Nederhemert-Noord, voor het Hamarithapad, een klompenpad.

Op de dijk staat een forse granieten zuil als scheiding tussen de heerlijkheden Nederhemert en Well en Ammersoyen.

Dit gebied vertoont overal de sporen van de kracht van het water. De Maas heeft hier gemeanderd en is verschillende keren van richting veranderd. Ooit stroomde de rivier noordelijk van het dorp. Ik loop over de Eendenkade, langs de Drielse wetering, in een lange bocht om het dorp heen. De wetering is gegraven in de verlande rivierbedding.

Bij de steenfabriek kom ik op de dijk en daar loop ik de Veerdam af. Ik ga naar Nederhemert-Zuid, op het eiland. Het klinkt groots, nietwaar? Zuid en Noord? Maar het gaat om in oorsprong één klein dorp, dat door de rivier in tweeën is gedeeld.

Midden 15e eeuw verlegde de Maas zich weer eens en ging dwars door het dorp stromen, waardoor een noordelijk en een zuidelijk stuk ontstonden. De Bosschenaren lieten deze kans niet varen en zorgden voor goede bevaarbaarheid. Zo hoefden ze niet meer langs Heusden waar ze tol moesten betalen.

In Zuid staat het monumentale kasteel (in oorsprong van 1300), er is een schans uit de 80 jarige oorlog, een aantal prachtige boerderijen en een klein oud kerkje. Het schip en de toren zijn er niet meer. Van het koor is een kerkje gemaakt dat nog steeds dienst doet. In de speeltuin, één van de oudste van Nederland, is het even tijd voor een heerlijke pannenkoek.

Ik loop nog even door naar Bern, een minuscuul dorpje aan de Maas. Ik steek een hoge dijk over die ooit de Maas tegenhield. Nog zo’n teken van de kracht van het water.

Bern is klein, maar heeft een roemruchte geschiedenis. Ooit werd begin 12e eeuw door Fulco van Berne hier een norbertijner abdij gesticht en was het een belangrijk religieus oord. Nu resten een middeleeuwse put in een weiland en het gotisch brouwhuis compleet met traptoren en klokje. De abdij van Berne bestaat, bijna 900 jaar later, nog steeds, in Heeswijk-Dinther en is daarmee de oudste van ons land.

Tijd om naar huis te gaan. Ik steek de Afgedamde Maas weer over met de elektrische pont. (Vandaar die portemonnee!) Sinds 1480 al vaart er hier een pont. Scheepvaart is er hier nauwelijks, sinds in 1904 de Bergsche Maas klaar was. Toen stroomde de Maas weer langs Heusden via de ooit verlande rivierbedding richting Geertruidenberg om in de Amer uit te komen, zoals ooit in de tijd van de Romeinen. Er kwam een dam en zo komt het dat Nederhemert aan de Afgedamde Maas ligt.

En het pontje heet Drs. P. Tja… dan moet je toch wel in de lach schieten…