De stoere Romaanse Plechelmusbasiliek is het ommetje waard. De kerk is in de 13e eeuw opgetrokken in Bentheimer zandsteen en in de 14e eeuw in Gotische stijl uitgebouwd. In de massieve vierkante toren is de Mariakapel open en zo krijgen we iets te zien van het interieur. Op het plein voor de kerk een beeld van Plechelmus, een Ierse monnik die in de 8e of 9e eeuw naar Nederland kwam. Er wordt verteld dat keizer Karel de Grote bij hem heeft gebiecht… Op 30.000 steentjes van het plein is een kruisje ingebakken, ter herinnering aan het kerkhof dat hier vroeger was…
We zijn op stap en niet met het IJsselpad dit keer. Het laatste stuk zal even moeten wachten tot de dijk weer geopend is en de ganzentrek voorbij is. Goed, dan gaan we een nieuw pad lopen en de keuze is gevallen op het Overijssels Havezatepad. Start in Oldenzaal.
En zo staan we op deze grijze januarimorgen voor de al even grijze Plechelmus…
We zijn in Twente, dat samen met Salland en het Land van Vollenhove al eeuwenlang een bestuurlijke eenheid vormt. Nu de provincie Overijssel, vroeger samen met het huidige Drente en de stad Groningen het Oversticht, bezit van de bisschop van Utrecht (dat ook wel (Neder)Sticht werd genoemd). In de 16e eeuw werd de heerlijkheid Overijssel gevormd na aanvaarding van keizer Karel V als heer.
We lopen vandaag niet langs havezates, maar langs buitenplaatsen van de voormalige textielbaronnen uit Enschede en Oldenzaal. Langs glooiende wegen en prachtige bospaden lopen we van Oldenzaal naar Lonneker. We zien zo nu en dan een statig huis maar meer nog zien we de bossen en essen die door de landgoederen werden beheerd.
Veel prachtige Twentse boerderijen zien we, met typische oplopende dakranden en geveltekens maar ook nieuwbouw die in de categorie ‘wel geld, geen smaak’ valt, wat ons betreft…
Het is een oud gebied dat zich kenmerkt door glooiende essen, grote bosgebieden en landgoederen. Het is ook erg rustig. Geen grote wegen, geen dorpen, wel veel wandelaars en heel veel mountainbikers…
Het gekke is dat we vlak langs en bij Oldenzaal en later Enschede lopen, maar de bossen en het glooiende landschap verbergen dat.
Vlak voor Lonneker lopen we over een oud kerkpad en op het kerkplein genieten we van koffie met lekkers. De kerk is gewijd aan Jacobus de Meerdere en één van de vele Europese Sint Jacobsroutes loopt hier langs, op weg naar Santiago de Compostella.
Op het plein twee overmaatse nagels ofwel spijkers. Lonneker stond bekend om zijn timmerlieden die tot ver in de omtrek hun werk leverden. Hun gereedschap, waaronder droadneagels, spijkers, werd hun bijnaam en later van iedere inwoner van Lonneker.
Vlak voor station Enschede Kennispark lopen we over het grondgebied van de Universiteit van Twente, dat gevestigd is op het voormalige landgoed Drienerlo. Grappig detail: het Torentje van Drienerlo, een kunstwerk in een vijver dat je doet geloven dat er een verdronken kerk staat waarvan je alleen de toren nog maar ziet…
Bijna 26 km hebben we in de benen als we de trein terug weer pakken. We hebben het kalm aan gedaan (heanig an op z’n Twents) maar toch hebben we er maar 5 uur en een kwartier over gedaan.
En Twente? Die naam kan komen van een woord voor twee. Vergelijk Drente dat van drie komt. Of zou het toch afgeleid zijn de Germaanse stam de Tubanten? Wie het weet mag het zeggen…








