Buienradar zag het somber in. Een grijs pakket verborg Nederland. Toch gingen we welgemoed op pad. In Olst stapten we uit de trein, en het was droog!

Bij Bökkers Mölle stopten we voor koffie. Dit is een molen die al sinds tweede helft 18e eeuw in bedrijf is. Sinds 1938 wordt de molen uitgebaat door dezelfde familie, de familie Bökkers, een 18e eeuws molenaarsgeslacht uit Ootmarsum.
Heerlijk gebak, vers brood, een prachtige steenoven, het brood dat op de schietplank de oven in wordt geschoten, we genieten van de sfeer die er hangt.

We gaan verder met het IJsselpad, Olst uit, langs Hoeve de Roos, een 4 eeuwen oude boerderij, die er uitziet als een stadswoning. Langs Den Nul komen we in de uiterwaarden van de IJssel. Een enquêteur stelt ons vragen over wandelen in deze omgeving. We verdienen er een routeboekje mee

Over een pontonbrug wiebelen we naar de overkant van een geul. Dan op naar de ontmantelde steenfabriek Fortmond. Langs de oevers van de IJssel lopen we naar Wijhe. Vlak voor Wijhe komen we bij een trekpontje. We moeten ons vervoer zelf regelen hier. De steile helling aan de overkant zorgt ervoor dat het slik overal zit.

Maar vooruit, het is nog steeds een soort van droog en we gaan weer lekker verder. De dijk oversteken, langs het spoor en weer terug de dijk over naar de uiterwaarden. Hier gaat het toch nog even regenen. Net voor Wijhe genieten we van het uitzicht over de IJssel en in het dorp van een late lunch.