Ik zit op de Markt in Deurne mijn dag te overdenken. Lukt prima bij Beekman & Beekman met een 0 % biertje en een borrelplankje.

Zo’n vakantie langs openluchtmusea heeft natuurlijk een giga nostalgie-gehalte.

Vandaag helemaal, want ik besloot eerst naar het uiterste puntje van de gemeente Deurne te fietsen. Gisteren schampte ik er langs, nu ga ik er echt heen: het Toon Kortooms Park.

Beekman & Beekman, Help, de dokter verzuipt, wat heb ik genoten van zijn boeken! In het huis zijn 2 kamertjes gewijd aan Toon en zijn boeken. Ik ga thuis toch weer eens op zoek naar deze boeken…

Om het huis is een prachtige tuin met kunst en bordjes met spreuken van Toon, tot op het toilet… Op het terras geniet ik van koffie met gouden turfjes, kruidkoekblokjes gestapeld als turf.

Langs de geheimzinnig donkere Helenavaart zet ik koers naar Helenaveen. Ook dit dorp is gesticht door Van de Griendt, en vernoemd naar zijn vrouw.

De omgeving is prachtig groen, met veel bossen. Over zandpaden fiets ik naar het punt waar de Helenavaart en het Deurns kanaal elkaar ontmoeten. Voor vervoer van de turf van de gemeentelijke turfstrooiselfabriek van Deurne (waarvan pa Kortooms directeur was) is dit kanaal speciaal gegraven, pal naast de Helenavaart. Ze mochten nl. geen gebruik maken van de Helenavaart, immers een particulier kanaal…

Langs de Noordervaart beland ik in Eind, een dorpje bij Nederweert. Daar ligt openluchtmuseum Eynderhoof, ook weer zo leuk en kleinschalig. Ik kijk bij de decoratieschilder, de klompenmaker, de kuiper, de drukker en de zaagmachine. Zo leuk om de wand met verschillende klompen te zien.. jeugdherinneringen. Heb ze zelf nog gedragen. Kan zo het geschraap van de klompen in het geheugen oproepen. En het schuiven van mijn opa op zijn klompen…

Terzijde: klompen staan aan de wortel van sabotage. Door een klomp (sabot in het Frans) in de tandwielen te gooien hielpen arbeiders tijdens stakingen in Wallonië in 1886, hele machines de vernieling in. Het broze gietijzer was niet bestand tegen deze abrupte stremming.

In Deurne stop ik even bij het zeer aparte huis van dokter Wiegersma, de dokter die model stond voor dokter Angelino uit Help, de dokter verzuipt. De man had en was een enorme persoonlijkheid, en het huis laat dat meteen zien.

Naast het huis een tuinpad, met hoge bomen… Ja zeker, dat tuinpad… Friso Wiegersma, zoon van…, schreef de tekst en Wim Sonneveld (partner van Friso) zong het de onvergetelheid in…

Inderdaad, veel nostalgie vandaag tijdens een prachtige, zonnige dag.

96 km op de teller, 460 in totaal.