Mag het een onsje, oeps, pontje meer zijn?

Vandaag ben ik langs de Maas gefietst tussen Lith en Ravenstein en overal waar het kon met de pont overgevaren.

Het begon al in Tiel waar ik naar Wamel overstak. Dwars door het Land van Maas en Waal naar Nieuwe Schans, Alphen en Moordhuizen.

Daar de eerste Maaspont naar Lith. Door Lith en Lithoijen naar Ooijen waar ik naar Nieuwe Schans overstak. Op naar het kleinste Hanzestadje Maasbommel waar ik naar Megen voer.
Voorbij Megen alweer een oversteek, nu naar Appeltern.
Ministadje Batenburg was de volgende halte. Aan de overkant in Demen was het tijd voor pauze.
Vrijstaat Land van Ravenstein was het keerpunt. Over naar Niftrik en westwaarts langs de Maas.
Bij Batenburg weer naar Demen, bij Megen weer naar Appeltern, daar langs een Maasplas naar een pontje over de verbinding met de Maas en gelijk met de pont naar Megen.
Langs de prachtige Maasdijk naar Macharen en Ooijen, waar ik de pont naar Nieuwe Schans pakte en terug fietste naar huis.

Ik heb genoten! Rust en stilte, prachtige stadjes, kleine dorpjes, imposante kerken, molens, kapelletjes, oude boerderijen, bloeiende en zwaar geurende lindebomen.

En humor is ook op het water te vinden. Op de Waal voer een grote imposante duwbakcombinatie voor de pont langs. Met naam ‘Goudvis’. 🙈
Ik denk maar zo, het had erger gekund. Het had ook ‘Guppie’ kunnen zijn…😊