Mijn 4e dag Westerborkpad.

Ik start op het Oosterspoorplein in Hilversum. Het plein is genoemd naar de Oosterspoorweg zoals deze spoorlijn ooit heette, en die van Amsterdam naar Zutphen liep. Natuurlijk is ie er nog steeds, maar zonder deze poëtische naam.

Ik loop door het centrum van Hilversum en kom wat struikelstenen tegen. Dat doet me iedere keer wat.
Bij de Oude Toren maak ik een ommetje over de oude begraafplaats. Het monument met daarin de steen uit Mauthausen, meegenomen door een Joodse overlevende, is in al zijn eenvoud een indringend getuigenis.

Langs de Joodse begraafplaats op weg naar Nieuw Loosdrecht. Tegenover het voormalige gemeentehuis een nieuw ingericht plein met een dubbelmonument. Het eerste oorlogsmonument dat in Nederland geplaatst is voor omgekomen verzetsmensen (met een weggekapte naam van een ‘fout’ slachtoffer), ernaast een monument voor Joodse jongeren die in het verzet zijn omgekomen. Ze waren zonder ouders vanuit o.a. Duitsland naar Nederland gekomen en bereidden zich voor op de tocht naar Israël, de aliyah.

Door het Loosdrechtse bos en over de Hoorneboegsche heide loop ik terug naar Hilversum. Bij station Sportpark begint een baanvak met de karakteristieke betonnen bogen. Ontwerp is van 1938, maar de plaatsing gebeurde in 1941. De electrificatie van het spoor ging gewoon door…

Een flinke omleiding over de voormalige Sint Anna’s hoeve brengt mij bij een overweg met baanwachtershuis 33. Door de bossen van Hooge Vuursche loop ik min of meer parallel aan het spoor op Baarn aan. Na 23 km is het tijd om de trein naar huis te pakken.Opmerkelijk: het monument voor verdraagzaamheid op het stationsplein van Hilversum en een hart van kiezels bij huis Hoorneboeg.