Mij wordt best wel vaak gevraagd waarom ik fietsen zo leuk vind. Ik kan dat moeilijk uitleggen. Het is een groot gevoel van vrijheid, van rust, jezelf testen ook. Want soms is het zwaar. Tegenwind, regen, vermoeidheid, route kwijtraken, omleidingen, noem maar op.
Dan fiets je puur op wilskracht.
Vanmorgen hoefde dat niet. Wind mee, zon en wolken, heerlijke temperaturen. Terrasje in Nijmegen heb ik verdiend, vind ik.
Maar wind mee heen, betekent wind tegen terug.
Dus dat wordt mentaal instellen op een andere manier van fietsen.
Voordeel: thuis kan ik op elk moment inchecken 😊😊😊

Die goeie ouwe Tacitus. Zou hij het ooit hebben kunnen bevroeden, dat een grote verkeersbrug naar hem vernoemd zou worden?
Ik zit vlak bij de Tacitusbrug en het verkeer staat er zoals zo vaak weer in de file.
Welke brug? Tacitusbrug is de officiële naam van de brug bij Ewijk…. welbekend van de verkeersberichten.

Zo, ben der weer!
86 km op de teller.
Het viel erg mee met de wind tegen, en de temperatuur was heerlijk.
Zulke tochten probeer ik altijd op een vaste manier te rijden. Voor 12 uur de helft of bijna de helft, pauze, dan de terugweg opdelen in hapklare brokken. In dit geval 3 stukken van 15 km. Gepauzeerd bij de Tacitusbrug en op een terrasje in Ochten.

Bijna thuis nog even naar een vrijwel onzichtbaar en onbekend stukje Tiel. De begraafplaats van het vroegere dorp Drumpt. De kerk is elders herbouwd en de begraafplaats ligt er ietwat verwaarloosd bij.

En dan komt zometeen nog iets wat voor mij écht bij het fietsen hoort. Het voldane gevoel na een geleverde prestatie!😊😊

O ja, en dat is echt een groot masker! Staat op het voormalige fort Knodsenburg in Veur-Lent. Het originele Romeinse masker ligt in museum het Valkhof in Nijmegen.

PS: 330 km totaal.