Wauw! Wat was het vandaag mooi! Heerlijk wandelweer, zon met een koel noordenwindje.

Ik ben weer in het land van Maas en Waal maar nu helemaal aan de oostkant, in het gebied tussen Ewijk, Beuningen en Weurt. Langs prachtige huizen en boerderijen loop ik naar de machtige Waaldijk. Over de dijk loop ik naar het Weurtse Gat, een grindgat. Ik zie de fundamenten van de huizen die hier ooit stonden. In de verte Nijmegen met de grote kolos van de energiecentrale.

Ik loop over het Weurtsche Straatje, een restant van een middeleeuws dijkje, naar de Bunswaard. De schoorsteen van de voormalige steenfabriek is duidelijk te zien. De fabriek staat op de plek waar ooit in de 14e eeuw kasteel Bunsward stond.

Killometers langs gaat het door de uiterwaarden, soms vlak langs de rivier. Er staan bomen met grillige wortels, waar het zand is weggespoeld. Kikkers kwaken in de poeltjes, vogels zingen, een groep ooievaars daalt in grote cirkels neer, een eend jaagt de kuikens van een meerkoet weg. Op de rivier varen schepen af en aan. Het is goed te merken dat de Waal een druk bevaren rivier is.

Met de brug bij Ewijk (ja, die brug!) in zicht, ga ik de dijk weer op. Over eeuwenoude kwelkades en voordammen langs een ooibos gaat het naar Slot Doddendael, naamgever van dit pad. Ontstaan in de 14e eeuw, 2 x herbouwd, genoemd naar de lisdodden die hier volop groeien. En dat vind ik eigenlijk wel schattig.

Door weilanden en een langgerekt bos zoek ik Beuningen weer op. Mijn auto staat voor de Corneliuskerk, nu een vroeg 20e eeuws gebouw, maar de toren is 14e eeuws. Bij de afbraak van de vorige kerk is de toren blijven staan. Er werd een nieuwe toren omheen gebouwd. Was goedkoper.